3 กุมภาพันธ์ 2566

หนึ่งวัน (แอบ) วุ่นๆ ของพยาบาลประจำห้องฉุกเฉิน

อลิน วัฒนบูรพากูล

ตำแหน่ง : พยาบาลวิชาชีพ แผนกฉุกเฉิน โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย

จะมีผู้หญิงสักกี่คนที่มีโอกาสได้รู้สึกถึงอะดรีนาลินซึ่งหลั่งไหลไปทั่วร่างกาย ในสถานการณ์ที่ต้องรีบให้การช่วยเหลือผู้ป่วยแบบฉุกเฉิน ไม่ว่าจะเป็นอาการปวดท้อง หมดสติ หัวใจหยุดเต้น ไปจนถึงคนไข้ที่ประสบอุบัติเหตุจนเดือดโซมกายซึ่งจำเป็นต้องเร่งผู้ชีพให้ทันท่วงที

“อลินรู้มาโดยตลอดตั้งแต่เป็นนักเรียนพยาบาลแล้วว่าตัวเองชอบฟิลฉุกเฉิน และมุ่งมั่นที่จะมาทำงานในแผนกนี้”
อลิน วัฒนบูรพากูล พยาบาลสาวที่คลุกคลีอยู่ในความวุ่นวายฉุกละหุกของแผนกฉุกเฉินมาเป็นเวลานานกว่า 8 ปี ซึ่งนานพอที่จะทำให้เธอคุ้นเคยกับวัฎจักรชีวิตแบบเข้าเวรวันละ 8 ชั่วโมง เดือนละ 24-28 เวรได้อย่างสนุกและมีความสุขกับการได้ช่วยเหลือผู้ป่วยไม่เว้นแต่ละวัน
“ส่วนตัวเราเป็นคนชอบการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า และไม่ชอบทำอะไรเป็นแพตเทิร์นซ้ำๆ ชอบความท้าทายใหม่ ๆ ในแต่ละวัน อย่างเวลาขึ้นเวรได้เจอคนไข้หน้าใหม่ เจอเคสใหม่ ๆ แล้วเราได้เป็นส่วนหนึ่งในการดูแลช่วยแก้ปัญหาให้คนไข้มันเป็นความท้าทายเลยรู้สึกสนุกที่ได้พัฒนาตัวเองทุกวันและมีความสุขกับอาชีพนี้
“ในแต่ละวันพยาบาลแต่ละคนจะถูกมอบหมายไปทำงานในพื้นที่ต่าง ๆ กัน ภายในแผนกฉุกเฉินนี้มีส่วนงานที่ยิบย่อยมากซึ่งทุกคนต้องทำได้ทุกหน้าที่ เริ่มตั้งแต่การคัดกรองคนไข้ที่ต้องมีความแม่นยำในการตัดสินใจตามอาการคนไข้แต่ละราย และต้องมีวาทศิลป์ในการเจรจากับคนไข้รวมถึงญาติของคนไข้ที่ต่างก็มีความต้องการเร่งด่วนทั้งสิ้น”
“ด้วยความที่โรงพยาบาลจุฬาฯ เป็นโรงพยาบาลใหญ่ ผู้ป่วยเคสหนัก ๆ จึงมักมาที่นี่ เช่น อุบัติเหตุรุนแรง รถชน ตกตึก ไฟไหม้ อวัยวะขาด ผิดรูป รวมทั้งเหตุสาธารณภัยต่าง ๆ ฯลฯ แต่เราไม่มีเวลามาตื่นเต้นตกใจ เพราะมีเรื่องอื่นที่ต้องมีสติมากกว่า เช่น หากคนไข้นิ้วขาดเลือดไหลนอง เราต้องรีบคิดแล้วว่าจะตามหมอแผนกไหน ห้ามเลือดอย่างไร เก็บรักษาอวัยวะที่ขาดอย่างไรให้สามารถนำไปต่อคืนได้ ฯลฯ ความกลัวจึงเป็นเรื่องรองเมื่อเทียบกับหน้าที่ที่เราต้องทำ”

“การทำงานที่นี่แบ่งเวรเป็น 3 กะ เวรเข้าเริ่มตั้งแต่เวลา 07.30-15.30 น. จะไม่ค่อยมีปัญหาเรื่องการเดินทางหรือการกินเท่าไร เพราะตารางเวลาคล้ายคนทำงานออฟฟิศ จะมีเวรบ่าย (เวลา 15.30-23.30 น.) กับเวรดึก (เวลา 23.30-07.30 น.) ที่อาจต้องเตรียมอาหารมาจากบ้าน หรือโทร.สั่งดิลิเวอรีมาส่ง ในแต่ละสัปดาห์ทุกคนจะได้ขึ้นเวรหมุนเวียนกันครบทุกกะ ถ้ามีการควบเวรเต็มที่ก็คือเวรเช้ากับเวรดึก อย่างน้อยต้องเว้น 8 ชั่วโมง และถึงแม้ว่าเรามีเวลาพักกินข้าว แต่บางครั้งก็ขึ้นอยู่กับคนไข้ เพราะในแผนกฉุกเฉินเราคาดการณ์อะไรไม่ได้ ทำให้เราต้องกินข้าวอย่างรวดเร็ว และพร้อมกลับมาปฏิบัติงานต่อเลย”

“เนื่องจากโรงพยาบาลจุฬาฯ ต้องดูแลคนไข้จำนวนเยอะมาก ก็เลยมีคนไข้ส่วนหนึ่งที่กลับบ้านไม่ได้หรือไม่มีเตียงรับไว้เป็นผู้ป่วยใน จึงต้องนอนในโซนสังเกตอาการของแผนกฉุกเฉิน ทำให้พยาบาลเวรดึกมีอีกหนึ่งหน้าที่ที่ต้องทำคือการดูแลคนไข้
ส่วนนี้ ตั้งแต่จัดสรรอาหาร แจกยา ฉีดยา ไปจนถึงเช็ดทำความสะอาดตัวให้คนไข้วันละ 1 ครั้ง และมีอีกหน่วยงานที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่ปีมานี้ คือ EMS (Emergency Medical Service) เป็นการออกรถพยาบาลไปกู้ชีวิตนอกสถานที่ ซึ่งต้องมีพยาบาลวิชาชีพแผนกฉุกเฉินออกไปทำงานร่วมกับทีมด้วย 1 คน”

“ด้วยตารางการทำงานที่แบ่งเป็นกะจึงต้องใช้เวลาในการปรับตัวสักพักใครที่ปรับตัวไม่ได้ก็อาจทำให้เกิดโรคแทรกซ้อนต่าง ๆ เช่น โรคกระเพาะ หรือมีปัญหาด้านการนอนหลับ บางคนจะรู้สึกเหมือนเจ็ตแล็กอยู่ตลอดเวลา ดังนั้นสิ่งที่ห้ามละเลยคือการออกกำลังกายเพื่อรักษาสุขภาพสำหรับการทำงานที่มีชั่วโมงทำงานไม่ซ้ำกันในแต่ละวันแบบนี้เพราะฉะนั้นวันไหนที่ได้ขึ้นเวรเข้า อลินจะมีเวลาไปวิ่งออกกำลังกายที่สวมลุมพินีในตอนเย็น เนื่องจากเราพักที่หอพักของโรงพยาบาลอยู่แล้ว จึงสามารถเดินไป-กลับสวนลุมฯ ได้สบายๆ”